60 ditët e tua të para në këpucë barefoot
Kalimi në barefoot nuk është një çelës — është një rizgjim i ngadaltë i muskujve që kanë qenë në gjumë me dekada. Ja çfarë të presësh, javë pas jave.
Shëtitja e parë me këpucë barefoot është e çuditshme, ndonjëherë edhe e pakëndshme. Kjo nuk është një gabim i këpucëve — është trupi yt që po zgjohet. Këmbët kanë qenë të mbyllura në forma të rimodeluara me vite, dhe tani për herë të parë mund të marrin frymë, të hapen dhe të ndjejnë.
Java 1–2: vetëm ecje, vetëm sipërfaqe të rrafshëta
Fillo me një deri në dy orë në ditë, në sipërfaqe të rrafshët. Mos vrapo. Mos ngjit shpate. Vetëm ec. Qëllimi nuk është të plotësosh hapa — qëllimi është që trupi të pranojë ngadalë mënyrën e re të qëndrimit dhe lëvizjes.
Java 3–4: gjysmë dite
Tani mund t’i mbash këpucët gjysmë dite. Prit lodhje në kërcinjtë dhe harkun e këmbës. Kjo është një shenjë e mirë — ata muskuj po punojnë për herë të parë siç duhet. Nëse ka dhimbje të mprehtë, ndalo dhe kthehu te sesionet më të shkurtra.
Java 5–8: gjithë ditën
Drejt fundit të muajit të dytë, shumica e njerëzve mund t’i mbajnë këpucët barefoot tërë ditën pa menduar veçanërisht. Mund të fillosh edhe një vrapim të shkurtër, por nis me 5 minuta dhe rrit gradualisht.
Çfarë të shikosh
Dhimbje e topitur në hark ose në kërcinjtë është normale — është forcim. Dhimbje e mprehtë në thembër, në pjesën e sipërme të këmbës ose në gju është një sinjal për të ngadalësuar. Dëgjo trupin; nuk ka afat.
Shpërblimi për durimin është një hap që e ndjen sërish si të tuajin. Ekuilibër më i mirë, këmbë më të forta dhe siguria e qetë se çdo hap është yti.